Zobacz opisy badań

Luty 26, 2017

Teleradiologia (radiologia na drogę) – forma radiologii, wchodząca w porządek telemedycyny. Buduje w sobie elementy telekomunikacji, informatyki oraz medycyny, a w szczególności radiologii.

Dzięki wykorzystaniu nowoczesnych metod kupi na wymianę specjalistycznych informacji przesyłając obrazy statystyczne, jak również skuteczne (przesyłanie najdoskonalszej klas zdjęć USG, MRI). Idzie na diagnozę na przestrzeń. Umożliwia przesyłanie obrazów o dużej rozdzielczości, a jeszcze interaktywną transmisję audiowizualną z prawdziwą precyzją a w czasie rzeczywistym. Systemy wideokomunikacyjne (wideokodery) tworzą na ogólnodostępnych cyfrowych liniach transmisyjnych ISDN, w światowej sieci Internet, a więcej na liniach satelitarnych.

Teleradiologia obniża koszty teleradiologia bycia szpitali także wyjątkowych osób ochrony zdrowia. Tak zwane centra opisowe oferujące usługi w charakterze teleradiologii mieszkają na wzór w Indiach, a świadczą usługi dla szpitali w USA lub Wielkiej Brytanii. Poleca się w ten ćwicz różnice czasowe pomiędzy państwem, w jakim funkcjonuje centrum opisowe, a państwami, w których zajmują siedzibę szpitale. Dzięki temu koszt bycia dużo się obniża.

Pomoc techniczną w obrębie konfiguracji mebla i akcesoriów diagnostycznych (TK, MR także kolejne) dla potrzeb teleradiologii
Dostarczenie niezbędnych urządzeń do przygotowania powiązania z polskimi pracowniami opisowymi (router, komputer, skaner dokumentów tekstowych)
Budowę i organizację oprogramowania do teletransmisji
Szkolenia personelu w obrębie obsługi systemów teleradiologicznych
Szkolenia personelu z zakresu połączeń telekonferencyjnych
Doradztwo ekspertów w terenie organizacji transferu informacjach w sali
Optymalizację protokołów akwizycji danych popularnych na urządzeniach TK i MR przez polskich radiologów
Doradztwo w aspekcie wyboru łącza i formy dojazdu do budowie publicznej

T
eleradiologia stanowi zdalną ocenę (opis)
produktów z diagnostyki obrazowej dla celów
diagnostycznych lub konsultacji (1, 2). Spośród ostatniego
powodu nie stanowi ona usługą kierowaną bezpośrednio
do pacjenta, jednak jest realizowana pośrednio na jego
korzyść. Przedstawia ona jakość zdalnego kontaktu między
specjalistami medyczny
mi (czy z udziałem
specjalistów informatyki medycznej oraz zabezpieczenia
technicznego transmisji). Że być prowadzona
jako:
− tzw. usługa wewnętrzna – w domu przez ludzi
szpitala,
− usługa outsourcingowa – przez wyspecjalizowane
firmy zewnętrzne (tzw. centra opisowe),
− wersje mieszane lub skrojone pod nazwane potrzeby,
np. obszary o niskiej gęstości zaludnienia, trudnych
warunkach terenowych lub pogodowych.
Już w realiach polskich są to szczególnie połą-
czenia punkt-punkt lub małe architekturze zamknięte.
Teleradiologia stała się możliwa dzięki:
− cyfryzacji materiałów (najczęściej obrazów, zestawów
obrazów, czy nowych informacjach o pacjencie
i efektów jego badań) z diagnostyki obrazowej,
najczęściej już wytwarzanych w współczesnej formie,
− cyfrowej archiwizacji danych medycznych, a przez
to popularnemu, bliskiemu i trwałemu dostępowi do ba-
dań pacjenta,
− zapewnieniu tanich łączy transmisyjnych (najczęściej
sieci komputerowych) i systemów informatycz-
nych (HIS, RIS, PACS) o właściwych parametrach
i wadach,
− powstaniu sprzętu umożliwiającego zdalny dostęp
do wszelkich czy tylko niektórych funkcji stacji
diagnostycznych,
− zapewnieniu infrastruktury teleinformatycznej
umożliwiającej także dojazd do medium meto-
dą „zapamiętaj i daj” (ang.
store-and-forward
)
niewymagającej jednoczesnej obecności obu stron
komunikacji, kiedy również transmisję w sezonie rzeczywistym
(ang.
real-time
).
Do rozpoczęcia i wzroście teleradiologii przyczyniły
się również:
− ograniczona dostępność do wysoko wykwalifiko-
wanych specjalistów medycznych,
− coraz pełniejsze wykorzystanie diagnostyki obrazowej
w opiece zdrowotnej,
− potrzeba zapewnienia dostępności przedmiotowych
usług bez względu na godzinę dzienie i dzień tygodnia,
też w sposobie pilnym,
− możliwość szybkiego uzyskania tą linią (bez powodu
na odległość) tzw. drugiej uwag w ważnych przy-
padkach,
− pojawianie się zupełnie innych technologii wykraczają-
cych poza dotychczasowe doświadczenia (np. MRI/
EEG) oraz konieczność prac i konsultacji,
− zapewnienie wystarczającej jakości zdalnych usług
tego gatunku,
− nacisk pacjentów na podniesienie jakości opieki
zdrowotnej,
− konieczność poszukiwania przez agencji opieki
zdrowotnej rozwiązań tańszych i zapewniających
lepsze gospodarowanie zasobami.
Doskonała klasę usług telemedycznych pewno być
zapewniona przez:
− odpowiednią infrastrukturę techniczną,
− bezpieczeństwo danych i kontakt do nich na zasadzie
dostępu koniecznego,
− selekcję specjalistów,
− standaryzację procedur (przygotowania pacjenta,
obrazowania, komunikacji, transmisji informacjach natomiast ich
kompletności itd.),
− pracę w obrębie schorzeń, rodzaju obrazowa-
nia (w obecnym dodatkowo wieloma metodami) itp.,
− wydajną agencję pracy,
− stosowanie systemów ochron jakości (zapobieganie
błędom, wyrywkowa kontrola przez specjalistów,
peer-review itp.),
− procedury awaryjne i pomoc techniczną.
Wady teleradiologii i niebezpieczeństwa dla jej wzroście
stanowią:
− brak standardu komunikacyjnego i kształtu da-
nych dla całej usługi teleradiologicznej – standard
DICOM 3.0 definiuje format zdjęć, natomiast brak
jest standaryzacji formatu zlecenia, dodatkowych

Brak komentarzy

Możliwość komentowania jest wyłączona.